Geen leger zal er ooit voor kiezen, maar ik weet sinds kort dat oranje een goede schutkleur kan zijn. Niet alleen omdat de helft van de hoofdstad oranje kleurt, en je dus niet opvalt in de menigte als je met een feloranje t shrt aantrekt met wat beessies in je haar. Je kunt tegenwoordig haast overal schreeuwen en meedeinen in een massa fans met toeters, zonder al te veel op te vallen. Maar er zijn mensen die altijd opvallen.

Onlangs vergaderde ik op een voetbalavond met Godian Ejiogu. We zitten al jaren in het hetzelfde bestuur en schreven ooit samen een artikel over de criminalisering van de Nigeriaanse milieubeweging. Godian is overigens absoluut geen geharde onderzoeksjournalist.

Hij is in Nigeria geboren, woont alweer jaren met vrouw en kinderen in een vinex-wijk en is momenteel daklozenpastoor in Rotterdam. Godian is denk ik de meest zachtmoedig man die ik ken. En hoewel me dat bij hem niet eens nodig lijkt volgt hij zelfs professionele trainingen in geweldloosheid.

Het oranje overhemd met korte mouwen stond hem met zijn lichtbruine huid tenminste goed. Hij gaat meestal gekleed gaat in minder uitbundige kleuren en kende hem niet als voetbalfanaat dus vroeg ik of hij het overhemd per ongeluk uit de kast had gevist.

Hij glimlachte beminnelijk en zei :'Nou ik dacht vanochtend opeens dat ik in de trein van Rotterdam naar Amsterdam zou zitten zo vlak voor een wedstrijd, samen met al die voetbalfans. Hoe zou ik dat overleven?'